عباسآباد کرج؛ بزرگترین سکونتگاهِ بیامکانات در انتظار توجه مسئولان!
به گزارش خبرنگار تابناک در استان البرز، در خیابان ۲۲ بهمن عباسآباد کرج، سر کوچه شهید «اروجعلی الهیاری» دقایقی برای استراحت نشستهام، در افکار خود غوطهور بوده و میاندیشم که چه اتفاقی برای عباسآباد افتاد که امروز به این وضعیت مبتلا شده است؟ و این شهیدی که عکسش بر سر یک کوچه مزین شده، آیا در این محل زندگی میکرد؟
از پیرمردی که کنارم نشسته، در مورد شهید میپرسم که میگوید مادرش سه مرتبه برای جلوگیری از رفتنش به جبهه اقدام کرد اما او با اصراری که داشت به جبهه رفت و به شهادت رسید.
پیرمرد، وقتی از شغل و حرفهام میپرسند و متوجه میشوند که خبرنگار هستم، سر صحبت و گلایه را باز میکند؛ عباسآباد که به گواه ساکنان قدیمیاش، یکی از کهنترین سکونتگاههای منطقه است و روزگاری نه چندان دور، قطب آموزشی برای روستاهای اطراف نظیر ولدآباد و محمدشهر محسوب میشد، امروز در سایه بیتوجهیها به منطقهای محروم از ابتداییترین زیرساختهای رفاهی تبدیل شده است.
روایتی از سال ها عقبگرد زیرساختی
دو تن از اهالی قدیمی منطقه عباسآباد، تصویری تضادگونه از گذشته و حال این منطقه را برایم ترسیم کردند. یکی از آنان که ۴۰ سال است در این منطقه سکونت دارد، با اشاره به پیشینه تاریخی عباسآباد میگوید: زمانی که حتی خبری از توسعه ولدآباد و محمدشهر نبود، دانشآموزان از مناطق دور و نزدیک برای تحصیل به دبیرستان دهخدای عباسآباد میآمدند، اما امروز آن قدمت، سهمی از توسعه برای اهالی باقی نگذاشته است.
فقر خدمات درمانی و حمل و نقل
صدایِ گلایه اهالی از نبودِ «ابتداییترینها» یکی از اصلیترین دغدغههای ساکنان، فقدان مراکز درمانی کارآمد است. یکی دیگر از ساکنان قدیمی، با تاکید بر اینکه وضعیت درمانگاه فعلی پاسخگوی نیاز جمعیت منطقه نیست، تصریح میکند: ما حتی یک داروخانه یا درمانگاه مجهز با حضور مداوم پزشک نداریم. اگر نیمهشب بیماری داشته باشیم، دستمان به هیچجا بند نیست.
علاوه بر بحران بهداشت و درمان، وضعیت حملونقل عمومی نیز عملاً از کار افتاده است. طبق گفته اهالی، خطوط اتوبوسرانی که سالها پیش وظیفه جابهجایی مسافران را بر عهده داشتند، مدتهاست حذف شدهاند و مردم این منطقه برای تردد روزانه به محمدشهر یا نقاط دیگر، با مشکلات جدی روبهرو هستند.
فرهنگ و اشتغال؛ جامعهای که در بنبست مانده است
اقتصاد عباسآباد که عمدتاً بر پایه مشاغل کارگری استوار است، در غیاب حمایتهای فرهنگی و اجتماعی رها شده است. فقدان حتی یک فرهنگسرا برای پرکردن اوقات فراغت جوانان، از دیگر کمبودهایی است که مورد اعتراض ساکنان قرار گرفته است.
مطالبهگری از استانداری و شهرداری محمدشهر
اهالی عباسآباد در حالی که میگویند در حوزه شهرداری محمدشهر هستند، از مسئولان ارشد استانی و شهردار مطالبه دارند که نگاهی «عدالتمحور» به این منطقه داشته باشند.
خواسته آنها روشن است؛ بهداشت، احداث یا تجهیز درمانگاه با حضور پزشک و داروخانه شبانهروزی، حملونقل، احیای خطوط اتوبوسرانی برای اتصال عباسآباد به مرکز شهر و توسعه فرهنگی، ایجاد فرهنگسرا و فضاهای آموزشی برای نسل جوان.
عباسآبادِ امروز، نیازمندِ احیایِ اعتبارِ گذشته است، برای منطقهای که سال هاست سابقه سکونت دارد، پذیرفتنی نیست که ساکنانش برای ابتداییترین حقوق شهروندی خود ناچار به گلایه باشند.
ضروری است مدیریت شهری محمدشهر با اولویتبندی نیازهای زیرساختی این محله، گامی برای رفع محرومیتهای انباشتهشده عباسآباد بردارد.
انتهای پیام/